Teoriden Praksise: Eğitim Felsefesinin Yeniden İnşası Üzerine Bir Çağrı

Öz

Bu makale, eğitim felsefesini teori ve pratik arasındaki kalıcı ayrımı aşacak şekilde yeniden düşünmeyi önermektedir. Yakın zamanda yayımlanan çalışmamda ayrıntılı biçimde geliştirdiğim yeniden-yapılandırmacı praksis (YYP) kavramı, burada daha kısa ve manifesto niteliğinde sunulmaktadır. Bu çerçeve, eğitim felsefesinin yalnızca soyut eleştirilerle değil; eğitim araştırmalarına, öğretmen yetiştirmeye, müfredat tartışmalarına ve kurumsal yapılara doğrudan katılım yoluyla anlam kazanabileceğini savunur. Praxis’in üç temel boyutu—etikepistemik, pedagojik ve kurumsal—eğitim felsefesinin yeniden meşruiyet kazanmasının yollarını göstermektedir. Makale, özellikle öğretmen yetiştirmede araştırma ortaklıkları, müfredat tartışmalarında diyalojik katılım ve eylem araştırmalarına felsefi katkı gibi somut açılımlar üzerinden bu yaklaşımın uygulanabilirliğini örneklendirmektedir. Sonuçta eğitim felsefesi, yalnızca yorumlayan değil, aynı zamanda eğitimsel yaşamın dönüşümüne eşlik eden bir praxis olarak konumlandırılmaktadır.